تبلیغات
اندیشه نو - چه میزبان خوبی بودیم برای بدترین مهمان!
 
اندیشه نو
درصد کمی از انسان ها نود سال زندگی میکنند،ما بقی یک سال را نود بار تکرار میکنند!
درباره وبلاگ


کانون دانشجویان افغانستانی دانشگاه پیام نور کرج واحد هشتگرد(اندیشه نو)
فعالیت این وبلاگ صرفا تحلیل و نقدی بر اخبار و مسائل پیرامون دانشجویان پناهنده افغانستانی است

درصورت تمایل به همکاری باما تماس بگیرید.
f.qasemi73@gmail.com

مدیر وبلاگ : علیرضا کریمی

بالاخره بعد از مدتها، محترم جنرال محمدظاهر عظیمی سخنگوی وزارت دفاع كشور، شمار تلفات نیروهای ارتش ملی افغانستان را در دوازده سال اخیر اعلام كرد.چه میزبان خوبی بودیم برای بدترین مهمان!

بنا به گفته جنرال عظیمی از ابتدای سال 1383 تا پایان سال 1392 پنج هزار و نهصد و سه سرباز ارتش ملی افغانستان كشته شدند یعنی تقریبا سالانه 655 سرباز ارتش ملی جان خود را از دست داده اند.

كه البته این روند همه سالانه روند صعودی داشته به طوری كه تعداد تلفات نیروهای ارتش در سال 1392 هزار و چهارصد نفر اعلام شده و شمار تلفات نیروهای ارتش ملی در شش ماه نخست امسال به نهصد و پنجاه نفر رسیده است كه در مجموع تعداد تلفات نیروهای ارتش از اول سال 82 تا پایان شش ماه نخست امسال به شش هزار و هشتصد و پنجاه و سه نفر می رسد.

این از تعداد كشته های نظامی ارتش ملی افغانستان كه البته جدای از آمار كشته های پولیس ملی افغانستان است كه وزارت داخله آن را اعلام كرده است. اما بد نیست بشنوید از تعداد كشته های نظامیان خارجی در این سیزده سال در كشور ما.

آمارهای رسمی خارجی نشان می دهند كه در سیزده سال گذشته 3476 نفر از نظامیان خارجی در افغانستان كشته شده اند كه بر اساس گزارش‎های رسمی از 7 اكتبر سال 2001 میلادی تا كنون، 453 نظامی انگلیسی، 158 نیروی كانادایی، 86 فرانسوی، 54 ایتالیایی، 43 دانماركی، 41 استرالیایی، 40 هالندی، 37 نظامی اسپانیایی و بیش از 2 هزار و 500 نظامی آمریكایی در افغانستان كشته شدند.

آنچه مسلم است این كه هزینه‎های ناتو و كشورهای خارجی مستقر در كشور ما فقط در كشته شدن بیش از 3 هزار نظامی خلاصه نمی‎شود بلكه این كشورها مقدار زیادی از سرمایه‎، سلاح و تجهیزات نظامی خود را از دست داده و همچنین هزاران هزار نفر از سربازان این كشورها زخمی و دچار مشكلات روانی شده‌اند.

درباره اینكه حاصل كشته شدن این تعداد سرباز افغانستانی در راه وطن چه بوده است كه جواب روشن است و سختی و مشقت های روز افزون گواه خوبی بر تاثیر نیروهای خارجی در كشور ما است. اما حال باید دید دستاورد نیروهای خارجی به خصوص آمریكا در كشور ما چه بوده و آیا این كشورها به خواسته خود در افغانستان رسیده‌اند؟

پس از 13 سال مبارزه با تروریزم و میزبانی ما از نظامیان خارجی، همچنان افغانستان در جمع بدترین و خطرناك‎ترین كشورهای جهان جای دارد. همچنان دولت كابل به عنوان بزرگترین تولیدكننده مواد مخدر در جهان با رتبه نخست در فساد اداری با مشكلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌كند. شبه نظامیان طالبان به اندازه ای قدرتمند شده اند كه دولت جدید را در نقاط مختلف كشور با چالش جدی امنیتی مواجه سازند كه نمونه ی بارز آن حملات انتحاری صبح امروز كابل بود.

كسی نیست بپرسد كه حاصل حمله نظامی آمریكا به وطن ما با بیش از 150 هزار نظامی از 45 كشور دنیا كه هم اكنون هنوز حدود 40 هزار از این سربازان در اقصا نقاط افغانستان جای خوش كرده اند، چه بوده است؟ حال بیاید این مطلب را بگذارید در كنار هزینه های میلیاردی این كشورها برای این جنگ نامعلوم

گفته می شود تنها كشور انگلیس در جنگ افغانستان 37 میلیارد پوند پول هزینه كرده كه با احتساب 2 هزار میلیارد هزینه ی واشنگتن برای این جنگ، حساب آن سر از فلك در می آورد. اما جالب اینكه هنوز طالبان بر سر جای خود مستحكم تر از پیش ایستاده اند.

و جالبتر اینكه قرار است براساس پیمان امنیتی امضا شده میان مقامات كابل و واشنگتن، همچنان نیروهای نظامی ناتو و نظامیان آمریكایی در كشور ما حضور فعال داشته باشند هرچه كه می گویند این ماموریت بیشتر جنبه مشورتی، آموزشی و حمایتی برای نیروهای افغانستانی خواهد داشت.

غربیها در این چند سال به گونه ای عمل كردند كه الارقم روحیه بالا و تعهد سربازان ارتش ملی افغانستان نسبت به منافع و آرمان‎های كشور، همچنان در جدال با دشمنان و تروریست‎های داخلی و خارجی، چشم به كمك های خارجی داشته باشند تا بهانه ی حضور غربیها مستدام باشد.

البته نه اینكه حاصل این سیزده سال حضور غربیها فقط نبود امنیت و ثبات سیاسی باشد، بلكه چالشهای فراوانی كه در زمینه قانون‌گرایی و دولت‎داری صحیح مطرح است كه نمونه ی آن انتخابات اخیر ریاست جمهوری می باشد، بیانگر آن است كه غربیها برای نهادینه شدن مردم‌سالاری در كشور ما هم هیچ كاری انجام ندادند.

اما انصاف مطلب این است كه در این سالی كه ما میزبان مهمانان غربی خود بودیم، حق صاحبخانگی را به جا آوردیم و به لطف دولتمردان كرزی غربیها در كشور ما احساس بیگانگی نكردند. هرچه خواستند خوردند، بردند، غارت كردند، ریختند و تجاوز نمودند و همچنان بنا به مثل معروف كه " مسجد گرم و گدا آسوده" سالیان سال مهمان ما خواهند بود.






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :